Intimacy – AZC Katwijk

  • Samen met kinderen van het AZC Stichting De Vrolijkheid
  • 2019

Samen met de kinderen van het Asielzoekerscentrum heb ik een nieuwe draai gegeven aan mijn Intimacy project. Een project waar de ervaring van geborgenheid voorop staat. Door middel van gezamenlijk onderzoek te doen met de kinderen van het AZC, hoopte ik te achterhalen naar welke manier van geborgenheid zij verlangen.

Het onderzoek bestond uit verschillende onderdelen waarbij telkens het kind centraal stond. We zijn begonnen elkaar te leren kennen en door enkel wat te tekenen en te schrijven, te achterhalen hoe ze over bepaalde dingen denken.

Ahmed, 5 jaar oud. 

Aya, 4 jaar oud.

Vervolgens zijn we twee middagen gaan kleien. Door deze fysieke bezigheid hoopte ik te achterhalen welke vormen zij graag gebruiken en welke vormen ze fijn vinden. Tijdens het kleien kwamen er fantasieën en bijzondere verhalen naar boven die mij, samen met de vormen van het kleien, lieten inspireren.  

Vanuit deze inspiratie, en het doel voor ogen naar welke vorm van geborgenheid zij zoeken, ben ik aan de slag gegaan met schetsen. Ik heb de klei ontwerpen als template gebruikt en kon op deze manier een 3D voorstellingen maken. Uit de ontworpen 3D schaalmodellen mochten de kinderen vervolgens hun mening uitte. Naderhand heb ik alle feedback verwerkt in 3 objecten op ware grootte.

Met de 1:1 gemaakte objecten zijn we een hele middag gaan experimenteren. Tijdens het uitproberen heb ik de kinderen geheel geobserveerd. Gekeken welke hun voorkeur heeft, hoe ze ermee omgaan, wat nog verbeterd kan worden . Ook hebben ze deze middag hun favoriete stof voorkeur uit mogen zoeken. Samen met de feedback van de observatie en de voorkeur voor de stof ben ik, met hulp van de kinderen, met het eindresultaat aan de slag gegaan.

Het uiteindelijke object is de nieuwe vorm van schuilen, verbergen of je kunnen verstoppen. Tijdens de afgelopen weken ben ik tot de ontdekking gekomen dat deze kinderen graag op zoek zijn naar een eigen plekje. Even zich kunnen afzonderen van de anderen, even het gevoel hebben van onzichtbaar zijn, dat is het uitgangspunt waar het bij dit object om draaide. Door de juiste vorm te geven aan het object kunnen de kinderen zowel gezamenlijk als alleen gebruik maken van het object. Bij het betreden van het object, kunnen de kinderen zelf de keuze maken hoe erg ze willen wegkruipen of dat ze alleen op zoek zijn naar een plek van comfort. Hierbij hoop ik de kinderen geborgenheid te kunnen bieden wanneer ze er even naar op zoek zijn. Ze even helpen de vervelende situatie te doen vergeten waar ze allemaal in bivakkeren.

Intimacy – AZC Katwijk

  • Samen met kinderen van het AZC Stichting De Vrolijkheid
  • 2019

Samen met de kinderen van het Asielzoekerscentrum heb ik een nieuwe draai gegeven aan mijn Intimacy project. Een project waar de ervaring van geborgenheid voorop staat. Door middel van gezamenlijk onderzoek te doen met de kinderen van het AZC, hoopte ik te achterhalen naar welke manier van geborgenheid zij verlangen.

Het onderzoek bestond uit verschillende onderdelen waarbij telkens het kind centraal stond. We zijn begonnen elkaar te leren kennen en door enkel wat te tekenen en te schrijven, te achterhalen hoe ze over bepaalde dingen denken.

Ahmed, 5 jaar oud. 

Aya, 4 jaar oud.

Vervolgens zijn we twee middagen gaan kleien. Door deze fysieke bezigheid hoopte ik te achterhalen welke vormen zij graag gebruiken en welke vormen ze fijn vinden. Tijdens het kleien kwamen er fantasieën en bijzondere verhalen naar boven die mij, samen met de vormen van het kleien, lieten inspireren.  

Vanuit deze inspiratie, en het doel voor ogen naar welke vorm van geborgenheid zij zoeken, ben ik aan de slag gegaan met schetsen. Ik heb de klei ontwerpen als template gebruikt en kon op deze manier een 3D voorstellingen maken. Uit de ontworpen 3D schaalmodellen mochten de kinderen vervolgens hun mening uitte. Naderhand heb ik alle feedback verwerkt in 3 objecten op ware grootte.

Met de 1:1 gemaakte objecten zijn we een hele middag gaan experimenteren. Tijdens het uitproberen heb ik de kinderen geheel geobserveerd. Gekeken welke hun voorkeur heeft, hoe ze ermee omgaan, wat nog verbeterd kan worden . Ook hebben ze deze middag hun favoriete stof voorkeur uit mogen zoeken. Samen met de feedback van de observatie en de voorkeur voor de stof ben ik, met hulp van de kinderen, met het eindresultaat aan de slag gegaan.

Het uiteindelijke object is de nieuwe vorm van schuilen, verbergen of je kunnen verstoppen. Tijdens de afgelopen weken ben ik tot de ontdekking gekomen dat deze kinderen graag op zoek zijn naar een eigen plekje. Even zich kunnen afzonderen van de anderen, even het gevoel hebben van onzichtbaar zijn, dat is het uitgangspunt waar het bij dit object om draaide. Door de juiste vorm te geven aan het object kunnen de kinderen zowel gezamenlijk als alleen gebruik maken van het object. Bij het betreden van het object, kunnen de kinderen zelf de keuze maken hoe erg ze willen wegkruipen of dat ze alleen op zoek zijn naar een plek van comfort. Hierbij hoop ik de kinderen geborgenheid te kunnen bieden wanneer ze er even naar op zoek zijn. Ze even helpen de vervelende situatie te doen vergeten waar ze allemaal in bivakkeren.